Opracowania.pl PLUS:
Zaloguj się żeby dostać więcej
Jesteś tutaj: Język angielski » Liceum » Gramatyka » Verb (czasownik)

Verb (czasownik)

Wiadomości wstępne

Czasowniki możemy podzielić na posiłkowe i zwykłe.

Posiłkowe (auxiliary verbs), czyli takie, które pełnią pewną funkcję gramatyczną, np. wskazują użycie danego czasu gramatycznego. Są to:

to be    to have    to do

np.

I am going to school now.

I have seen this film.

I don't smoke.

oraz

modalne (modal verbs) czyli zmieniające nieco znaczenie następującego po nich czasownika zwykłego: can, could, may, might, must, ought to, shall, should, will, would

czyli zamiast np. I go ... (Idę ...) możemy powiedzieć I might go ... (Mógłbym iść ...)

oraz mogące występować jako modalne: to need, to dare oraz used to

Czasowniki zwykłe (ordinary verbs) to takie, które niosą ze sobą znaczenie, np. to go (iść), to take (brać).

Czasowniki zwykłe mogą występować w następujących formach:

w stronie czynnej:

Forma twierdząca Forma przecząca
Present Infinitive to play not to play
Present Continuous Infinitive to be playing not to be playing
Perfect Infinitive to have played not to have played
Perfect Continuous Infinitive to have been playing not to have been playing

w stronie biernej:

Forma twierdząca Forma przecząca
Present Infinitive to be played not to be played
Perfect Infinitive to have been played not to have been played

w stronie participle (imiesłowu):

Forma twierdząca Forma przecząca
Present Participle playing not playing
Perfect Participle having played not having played
Past Participle played

Jeśli chodzi o czas przeszły i imiesłów bierny, czasowniki dzielimy na regularne i nieregularne (patrz: The Past Simple Tense oraz The Present Perfect Tense).

Reguły pisowni dotyczące tworzenia formy imiesłowu czynnego czasownika - patrz The Present Continious Tense.

Czasowniki be, have, will i would mają formę skróconą (ściągniętą - contracted form):

be
I am I'm
You are You're
He is He's
have
I have I've
He has He's
I had I'd
will
I will I'll
would
I would I'd

Czasowniki posiłkowe be, have, will, would, shall, should, do w formie przeczącej mają następujące formy skrócone (ściągnięte):

be
I am not I'm not
He is not He isn't
You are not You aren't
have
I have not I haven't
He has not He hasn't
I had not I hadn't
will
I will not I won't
shall
I shall not I shan't
do
I do not I don't
He does not He doesn't
I did not I didn't
would
I would not I wouldn't
should
I should not I shouldn't

Pytania tworzymy umieszczając słówko posiłkowe przed podmiotem.

I have had breakfast. Have you had breakfast?

Reguła ta nie dotyczy:

pytań o podmiot

Who did it? (Kto to zrobił?)

What happened? (Co się stało?)

mowy zależnej

He asked where they had gone. (Spytał, dokąd poszli.)

po zwrocie pytającym, np. Do you know, Could you tell me, I'd like to know etc.

Do you know where she is? (Czy wiesz, gdzie ona jest?)

Could you tell me what time it is? (Czy możesz mi powiedzieć, która godzina?)

Słówka posiłkowe stosujemy w krótkich odpowiedziach typu yes i no:

- Do you speak French?

- Yes, I do / No, I don't.

- Have you been to England?

- Yes, I have. / No, I haven't.

Słówka posiłkowe występują również w tzw. zdaniach zapytujących (Question tags), czyli krótkich zwrotach na końcu zdania, użytych w celu uzyskania potwierdzenia danego faktu.

W języku polskim można je przetłumaczyć na: prawda? nieprawdaż? no nie? czyż nie?

Pewna trudność ich stosowania w języku angielskim polega na tym, że mają różną postać w zależności od czasu, liczby, osoby oraz formy (twierdzącej lub przeczącej) zdania głównego.

Składają się ze słówka posiłkowego oraz zaimka osobowego.

Zdania twierdzące

You know him, don't you? (Znasz go, prawda?)

Zdanie w czasie Present Simple, twierdzące, operatorem jest do. Zwrot pytający question tag ma formę odwrotną niż zdanie główne, czyli przeczącą.

He knew her, didn’t he? (Znał ją, czyż nie?)

Zdanie w czasie Past Simple, twierdzące, operatorem jest did. Zwrot pytający question tag ma formę odwrotną niż zdanie główne, czyli przeczącą.

Zdania przeczące

He doesn't know you, does he? (Nie zna cię, prawda?)

Zdanie główne w formie przeczącej, czas Present Simple, operator does. Zwrot pytający question tag ma formę odwrotną niż zdanie główne, czyli twierdzącą.

You didn’t know her, did you? (Nie znałeś jej, prawda?)

Zdanie główne w formie przeczącej, czas Past Simple, operator did. Zwrot pytający question tag ma formę odwrotną niż zdanie główne, czyli twierdzącą.

Zdanie główne Question tag
twierdzące przeczące
przeczące twierdzące

Warto zapamiętać, że:

po I am występuje question tag aren’t I?

I’m lucky, aren’t I? (Jestem szczęściarzem, czyż nie?)

po trybie rozkazującym występuje will you? lub would you? Po przeczącym trybie rozkazującym jedyną możliwą formą question tag jest will you?

Pay attention, will you? (Uważaj, dobrze?)

Shut the door, would you? (Zamknij drzwi, dobrze?)

Don’t be late, will you? (Nie spóźnij się, dobrze?)

jeżeli w zdaniu używamy zwrotów przeczących, takich jak no, nothing i nobody, question tag jest twierdzący

He takes no interest in his work, does he? (On nie interesuje się swoją pracą, czyż nie?)

Somebody/someone, everybody/everyone, nobody/no-one zamieniają sie w question tag na they

Nobody called for me, did they? (Nikt mnie nie wołał, czyż nie?)

Nothing/anything zamieniają się natomiast na it

Anything can happen now, can’t it? (Cokolwiek może się teraz zdarzyć, czyż nie?)

Słówka posiłkowe stosujemy w zwrotach komentujących comment tags. Przypominają one question tags, z tą różnicą, że po zdaniach twierdzących mają formę pytania, a po zdaniach przeczących formę pytania przeczącego.

You know John, do you? (Więc znasz Johna?)

- I don't know John. - Don't you? (- Nie znam Johna. - Naprawdę?)

Słówka posiłkowe stosujemy również w krótkich zwrotach wyrażających, że coś również zrobiliśmy lub czegoś również nie zrobiliśmy: so am I, neither am I, np.

- I like beer. - So do I. (- Lubię piwo. - Ja też.)

Konstrukcja jest następująca: ponieważ zgadzamy się ze zdaniem twierdzącym (I like beer), stosujemy so; następnie jest odpowiedni operator, czyli w użytym wyżej czasie Present Simple do, a na końcu zaimek osobowy I.

W przypadku zdania przeczącego stosujemy neither (lub nor), odpowiedni operator oraz zaimek osobowy.

- I don't like milk. - Neither do I. (- Nie lubię mleka. - Ja też nie)

Jeśli nie zgadzamy się ze zdaniem twierdzącym, stosujemy odpowiedni zaimek osobowy oraz właściwy operator.

- I like beer. - (But) I don't. (- Lubię piwo. - A ja nie.)

Podobnie jest w przypadku zdania przeczącego

- I don't like beer. (But) I do. (- Nie lubię piwa. - A ja tak.)

Forma Zgadzamy się Nie zgadzamy się
Twierdząca I like beer. So do I. (But) I don't.
Przecząca I don't like beer. Neither do I. (But) I do.

Ostatnio oglądane

Ostatnio oglądane
Na swoich stronach GRUPA INTERIA.PL Sp. z o.o. Sp.k. wykorzystuje wraz z innymi podmiotami pliki cookies (tzw. ciasteczka) i inne technologie m.in. w celach statystycznych i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia. Kliknij, aby dowiedzieć się więcej, w tym jak zarządzać plikami cookies. Zamknij